درسِ معلم اَر بُوَد زمزمۀ محبتی ، جمعه به مکتب آوَرَد طفلِ گریز پای را
امروز امتحان فیزیک داشتم ، درسی که هیچوقت باهاش ارتباط برقرار نکردم !
در زمانِ مدرسه ، در درس علوم ، بخش حل مسائل رو لنگ زدم ، توی دبیرستان همچنین ، کلاسِ فیزیک بدترین و کسل کننده ترین کلاس بود
بطوریکه در امتحانات نهایی با نمرۀ 9.5 این درس رو رفوزه شدم !
اولین باری که در کلاس فیزیک ، نه چُرت زدم و نه خسته و کسل شدم در ترمِ تحصیلیِ اخیر بود
و همچنین اولین باری که دوس داشتم این کلاس باز هم ادامه داشته باشه
شاید اگه پیگیریها و دلسوزیهای خانم نجیبزاده نبود اینقد که این ترم فیزیک رو خوندم ، نمیخوندم !
اما با این همه باید عرض کنم ، در تولیدِ «فرمولسرخود» به خودکفایی رسیدم ! 
اما از درس دادنِ ایشون بسیار لذت بردم
خواستم زیرِ پاسخنامۀ تشریحی از ایشون تشکر کنم ، اما بعد با خودم فک کردم که ممکنه حمل بر التماس دعاهای معمولِ دانشجویانِ فراری از درس و به اصطلاح پاچهخواری بشه !
گاهی به این فکر میکنم که ما یادمون رفته غصه و نااُمیدی گناهه
کاش تو سخت ترین شرایط که کاری از دستمون برنمیاد ، بتونیم به دنیا لبخند بزنیم و بگیم
آن سوی همه دلتنگی ها ، خدایی هست ، که داشتنش ، جبران همه نداشتن هاست …
بیست و چار ساعتِ گذشته بدترین دورانِ درسیم رو تجربه کردم ، میتونم بگم حتا در زمانِ کنکور اینقد استرس نداشتم ! ؛ همش اعصابم خورد بود که این امتحانِ لعنتی و سنگین آخرش چی میشه
اولش که شروع کردیم مثلِ بچۀ آدم محتوای کتاب را جویدن ، بعد دیدم وخ داره کم میاد ! شروع کردیم صدای اُستاد را گوش دادن !
انواع و اقسامِ حالتها که بعد از گوش دادن به صدایِ استاد با استرس امتحان مخلوط شد … گوش درد ، خرفت شدن و …
من توی زمانِ کمی که تا امتحان مونده بود تلاشِ خودم رو کردم ، اما خُب شاید باید در محاسباتم تجدیدِ نظر جدی میکردم 
بهرحال یادی هم بکنم از پارسال ترم دوم که شبِ امتحانِ این درسِ کذایی تا صبح خواب به چشمم نیومد و با چشمای کبود شده رفتم و گند زدم به امتحان ، همچنین نیز هم !
دیشب هم دقیقا دوبار از خواب پریدم و اصلا نفهمیدم خواب بودم ؟ بیدار بودم ؟ خواب میدیدم ؟ کابوس میدیدم ؟ من تو اَم ؟ تو منی ؟ اگه من منم پس اون کیه ؟!!!!
شاید عجیب بنظر بیاد اما : تنها نکتۀ مثبتِ این موضوع اون «تلاش» و «استرس»ی بود که داشتم ، جوری که سرجلسۀ امتحان دستام میلرزید و من خطاب به دستام میگفتم «لامصب یقۀ اعصابِ منو ول کن !»
مضاف بر اینکه برخلاف روالِ معمولِ امتحانات ، ایندفه دوبرابرِ بقیۀ دانشجوها به ما برگۀ سئوال دادن و حال و روزِ من بعد از دیدنِ اون حجمِ برگه کاملا برای خواننده قابل درک هست !!!
و همچنین مراقبّ عزیز که پاکتِ دسمال کاغذی را با پاکتِ تقلب اشتباه گرفته و همۀ زار و زندگیِ زیرِ دستم رو بهم ریخت ! «مراقبِ گرامی ، من که اهل تقلب نیستم ، اما اگه هم میخواستم تقلب کنم اینقد ناشیانه آخه ؟!!!!»
و مراقبِ دیگری که به التماس ها و قیافۀ لت و پارِ من توجهی نکرد و بدون اخطارِ قبلی و بدلیلِ تمام شدنِ وقتِ سئوالاتِ تستی ، پاسخنامه را از زیرِ دستم کشید و با خودش برد ، در اون زمان حکایتِ من ، حکایتِ شعر معروفِ «او میدویدُ من میدویدم» بود
نکتۀ دیگری که باید متذکر بشم اینه که متد پیام نور تنها لطفی که در حقِ من کرده «متنفر» کردنِ من از معماری کامپیوتر و مدار منطقی بوده ! درسهای پایه و اصلیِ رشتهم ، دست گلشون درد نکنه واقعا ، حالا مهم نیست که بگن من تنبل بودم و درس نخوندم
خلاصه که وروره از این امتحان شاید سربلند بیرون نیامد ، اما کوله ای و توشه ای تجربه کسب نمود ، امیدوارم قبول بشم و این درسِ معماری کامپیوترِ یقۀ مارو ول کنه !
